:17:03
Misschien heb je een hoofdartikel
gelezen in de New York Times.
:17:16
Goedemorgen, Dr Lorenson.
:17:25
Jij bent de moordenaar van de agent, niet?
:17:30
Is het zo duidelijk?
- TV, weet je?
:17:33
Het helpt de actieve geest te kalmeren.
:17:37
Ik ben Rudy Mackenzie. Welkom.
:17:41
Luister, ik...
:17:44
Ik heb niet echt zin om te praten.
- Dat is jammer, weet je.
:17:47
Ik geloof ook niet in slap geklets.
:17:49
Je weet wel, geklets,
gebabbel, gekeuvel. Zinloos.
:17:52
Het spel daarentegen is iets anders.
:17:55
Dit is ons speelterrein. Ik sta klaar
om een balletje op te gooien. Kom op.
:18:03
Oké.
:18:06
Waarom zit je hier?
:18:09
Ik heb geprobeerd mijn vrouw te vermoorden.
- Ga je daar de gevangenis niet voor in?
:18:15
Nou ja, ik heb het zo'n 30 keer geprobeerd.
Het was nooit mijn bedoeling, snap je?
:18:20
Het was altijd een impulsieve daad.
:18:23
En ze bleef maar dreigen dat ze me
zou laten opnemen tot ze dat uiteindelijk
:18:28
ook deed.
:18:30
Na 30 keer kom je misschien gek over.
- Ja... of gewoon dom.
:18:35
Want je zou denken dat ik bij de 20e keer
wel een andere manier gevonden zou hebben
:18:40
of wellicht een effectievere.
- Goedemorgen, heren. Hoe gaat het vandaag?
:18:45
Dat is voor mij een zeer moeilijke vraag,
Dr Lorenson,
:18:49
want de wereld om mij heen krimpt
en de Vier Ruiters van de Apocalyps
:18:53
komen me vandaag opzoeken
en niet om een bloemetje te brengen
:18:56
en dat maakt het knap lastig
om alles georganiseerd te krijgen.