:32:23
Тоа сум јас, те будам.
- Не мрдај ја главата.
:32:27
Нема маскирани напаѓачи,
пријателе.
:32:30
Беше толку реално. Јас...
:32:33
Под влијание на некои лекарства
кои делуваат врз психата
:32:36
кошмарите не се разликуваат од
реалноста. - Не е можно да е кошмар.
:32:42
Види сам, Сајмон.
За цело време беше сам.
:32:47
Знам дека бев овде пред две
години, после несреќата.
:32:49
Тоа веќе е добро.
:32:51
Ти реков да почнеш да се присетуваш.
Колку побрзо,
:32:54
толку поскоро ќе го прифатиш она
што вистински се случило
:32:56
и толку побрзо ќе продолжиш
напред. - Да, но...
:33:00
Не се сеќавам на минатото.
Тоа е како да сум дел од него.
:33:04
Можев да се дружам со луѓето таму.
- Го разбирам тоа.
:33:08
Можеби тој што влегол после тебе
е дел од твоите сеќавања.
:33:11
Ете зошто го нема на снимката.
:33:17
Само ќе седам овде и ќе
изгледам убаво.
:33:21
Дали некогаш овде работел д-р Труман?
- Труман? Тоа не ми кажува ништо.
:33:24
Да, се сеќавам на сестрата Клејтон и
пациентот по име Тревит.
:33:29
Сериозно? Има еден
Тревит на петтиот спрат.
:33:32
Што?
- Да.
:33:33
За трансплантација на срцето е.
Чека повеќе од 2 години.
:33:53
Можам ли да ви помогнам?
- Барам еден пријател.
:33:56
Два часот наутро е.